NPK-INFO PER EMAIL

Nieuws, acties en activiteiten per email-nieuwsbrief NPK-info komt gemiddeld wekelijks.
Aanmelden hieronder.


Laatste NPK-info Archief NPK-info
NPK TIJDSCHRIFT
Soemoed cover

Soemoed 45/2
maart-april 2017

AANBIEDING
Neem een Soemoed jaarabonnement en ontvang tevens het boek "De verwoesting van Palestina" voor de halve prijs €10.
PALESTINA VANDAAG

Zie in Today in Palestine! de dagelijkse berichten.

ALWAYS PALESTINE FOREVER 1880 - 1947

Een diashow over het leven van de Palestijnen voordat hun land hen werd afgenomen.

KOOP PALESTIJNSE PRODUCTEN!
Koop Palestijnse producten! Er zijn inmiddels meer aanbieders van Palestijnse producten.

Denk aan de inmiddels vertrouwde Rumi en Nabali olijfolie die via Canaan ons land binnenstroomt en die nu door www.propal.nl wordt verkocht. Ook za' atar , maftoul, olijven, zeep en nog veel meer zijn hier te vinden.


Een andere aanbieder met een veelzijdig assortiment is: naar ramallah 

Van harte aanbevolen om de Palestijnse boeren en de verwerkers van de producten economisch te steunen.

Propal steunt daarbij nog de musicians without borders.
I'M ON MY WAY

Een YouTube filmpje op een lied van Mahalia Jackson

 

SINGING PALESTINE

18 Palestijnse liedjes

AL HAQ: 'ISRAELI FORCES CONTINUOUSLY TURN A BLIND EYE TO SETTLER VIOLENCE'
Abu Pessoptimist over geweld van kolonisten en het Israelische leger tegen Palestijnen in bezet gebied, uit een rapport van Al Haq. Lees hier meer
VERGEET DE AANVAL OP GAZA NIET, 2008/9

Aldus Anja Meulenbelt op donderdag 27 december 2012.

Vier jaar geleden, begon een drie weken durende oorlog tegen Gaza, die meer dan 1400 mensen het leven kostte. Lees hier verder.

DE GEVOLGEN VAN DE APARTHEIDSMUUR
Een YouTubefilm van Sonia Karkar
BDS FREE PALESTINE RAP SONG
BDS Free Palestine Rap Song

Kijk en luister naar de rap song op de blog van Youth Against Normalization

 

 

 

PUBLICATIES - NPK-BERICHTEN

Een nieuwe fase voor Israël door Toine van Teeffelen

10/10/2015
Gerichte politieke en economische druk op Israel onder andere via internationale boycotacties, kan perspectief op vrede bieden.

Een nieuwe fase voor Israël



Om een vicieuze cirkel van geweld te voorkomen, die veel burgerslachtoffers zal eisen - op de eerste plaats aan Palestijnse kant - is een alternatief vredesproces nodig

Een grote demonstratie trekt langs ons huis. Aan de vlaggen te zien doen alle Palestijnse groeperingen mee. Winkels zijn gesloten, er is een algemene staking in Bethlehem. Mijn collega’s van de denktank American Enterprise Institute (AEI) blijven thuis. Ook mijn zoon Tamer gaat niet naar school. Thuis luisteren we naar de schoten van het Israelisch leger bij het Graf van Rachel.


Een 13-jarige jongen uit Aida-kamp in Noord-Bethlehem werd door het Israëlische leger gedood. Mogelijk door een schot uit een wachttoren in de muur. Na de Palestijnse aanslagen in Jeruzalem en Nabloes, zijn er deze dagen honderden gewonden bij demonstraties gevallen en alleen gisteren al twee doden. Hoeveel meer vandaag? De afsluiting van Al-Aqsa Moskee, en zelfs de oude stad van Jeruzalem, vergroot alleen maar de woede bij veel Palestijnen.

Deze ontwikkelingen komen niet uit de lucht vallen. We bevinden ons in de West Bank en Oost-Jeruzalem in een nieuwe politieke fase: de post-Oslo fase. Israel heeft behendig het vredesproces rond Oslo om zeep geholpen met het ‘managen’ van het conflict en het bouwen van nederzettingen en bijbehorende infrastructuur. Zij gebruikte Iran en de toestand in de Arabische landen als bliksemafleiders.


De Palestijnse president Abbas heeft veel geïnvesteerd in de Oslo-akkoorden. Ook heeft hij veel gedaan om een vicieuze cirkel van geweld tegen te houden - zelfs met het risico als collaborateur te worden gezien - door een langdurige samenwerking aan te gaan met het Israelische leger. Maar met de voortdurende bouw van nederzettingen en het verlies aan perspectief op een Palestijnse staat staat hij tegenover zijn bevolking met lege handen. De internationale gemeenschap lijkt niets te doen zolang er geen geweld is.


Omdat er de afgelopen jaren op internationaal niveau niet aan een alternatief voor Oslo is gewerkt, en er nu een gapende kloof is tussen de ‘politiek’ en wat er op de grond gebeurt, zien de mensen hier de toekomst als uiterst onzeker. Niemand heeft greep op wat er gebeurt tegen de achtergrond van een algemeen gevoel van pessimisme en wanhoop. Het is niet verrassend dat sinds een aantal weken er meer steun is voor gewapend verzet.


In een recente enquete in de West Bank van het Palestinian Center for Policy and Survey Research zag 42 procent van de Palestijnse ondervraagden gewapend verzet als de enige manier om een staat naast Israel te vestigen. Tegelijk wordt onder Palestijnen het idee van een staat in de bezette gebieden ook steeds minder als een levensvatbare politieke oplossing gezien.


Nu is de man in de straat er bepaald niet gerust op wat er gebeurt bij een escalatie op de grond. Wat gebeurt er wanneer het Palestijns Gezag, de vooronderstelde voorloper van een Palestijnse staat, zich opheft - de meest logische stap na Oslo? Wat gebeurt er met de wapens van de Palestijnse politie? De inkomens van de artsen en docenten? Krijg je niet chaos, zoals ook gebeurde in de loop van de tweede intifada? Abbas raakt onder de burgerbevolking zeker een snaar met zijn angst voor militarisering. Kolonisten zijn gewapend en hebben de afgelopen jaren meer invloed in het Israëlische parlement, leger en bureaucratie gekregen.


Maar wanneer er een politieke impasse is en de wanhoop om zich heen grijpt, kan het snel gaan. Provocaties zoals rond de Haram al Sharif en de Al-Aqsa Moskee, waar Israëlische ultranationalisten naar toe willen, helpen daar bij.


Om een vicieuze cirkel van geweld te voorkomen die veel burgerslachtoffers zal eisen - op de eerste plaats aan Palestijnse kant - is daarom een alternatief vredesproces nodig, anders dan wat er tot nu toe voor doorging. Het moet gaan om een concreet politiek, tijdsgebonden perspectief van een einde aan de bezetting. Desnoods met een beschermende internationale macht die de bezetting overneemt.


Dat perspectief komt er alleen met gerichte politieke en economische druk op Israel. Internationaal kunnen burgers hiertoe een bijdrage leveren door de – vele - Israëlische producten te boycotten die de bezetting op een of andere manier in stand of kostenvrij houden. Voor het managen van het conflict, laat staan aan de zijlijn blijven toekijken, is het te laat. 

 

Toine van Teeffelen is sociaal-antropoloog en voormalig medewerker Nederlands Palestina Komitee

 

Joop.n, l8 oktober 2015 

 



Actuele NPK-berichten