Rachel Corrie (1979-2003)
De Amerikaanse studente Rachel Corrie vertrok op 23-jarige leeftijd naar de Gazastrook om Palestijnse burgers te helpen in het conflict met Israël. Toen zij zich in Rafah als levend schild opstelde voor een huis dat het Israëlische leger plat wilde walsen, werd ze overreden door een bulldozer. Volgens het leger was het een ongeluk. Omstanders dachten daar anders over.

Politieke lading
De theaterbewerking My name is Rachel Corrie van de Britse acteur Alan Rickman en toneelschrijfster Katherine Viner is gebaseerd op de dagboeken en correspondentie van Rachel Corrie. Het stuk veroorzaakte in Engeland (première 2005) en Amerika veel commotie vanwege de politieke lading en uitgesproken stellingname. In Amerika werd de première van het stuk na heftig protest ‘voor onbepaalde tijd’ uitgesteld, om eind 2006 alsnog opgevoerd te worden. Theatermaakster Laura van Dolron brengt voor het Noord Nederlands Toneel de Nederlandse première.

Laura van Dolron over Rachel Corrie
Voor Laura van Dolron levert het werken aan dit stuk een rare paradox op: ‘Aan de ene kant geeft Rachel me het gevoel dat wat ik doe, namelijk theater maken, niet genoeg is. Het gevoel dat ik net als zij de wereld in moet gaan om hén te beschermen die dat zelf niet kunnen. Aan de andere kant geloof ik dat theater op zijn best is als het ons kennis laat maken met mensen als Rachel. Mensen die ons hoop geven en inspireren. Natuurlijk heeft elk verhaal twee kanten. Rachel Corrie daagt ons uit te kiezen. Van haar alleen een martelaar maken zou te gemakkelijk zijn. Juist omdat zij is zoals jij en ik.’

Laura van Dolron (1976)
Theatermaakster Laura van Dolron maakte eerder voor het NNT de voorstellingen Lieg ik soms? (2006) en Babyboomers (2007). In mei 2007 ontving Van Dolron de Charlotte Köhler Prijs, een stimuleringsprijs voor beginnende theatermakers. In september jl. ontving ze de BNG Nieuwe Theatermakers Prijs 2007 voor haar voorstelling Over Morgen, die uitkwam in de Serie Nieuwe Theatermakers 06/07.